سردار

صدای بابه چُپ شده بود. بابه قرآن جيبي اش را بسته كرده بود و چشمان خود را دوخته بود به قربان. يعنی كه پول ميخواست؟ يك نوع خشم ناگهانی اعصاب قربان را در چنگ گرفت. نمی توانست تحمل كند سكوت را. سكوت، او را از خيالات آورده بود بيرون. دلش پُر شد. پُر شد و خالی شد تا كه صدايش بر آمد: " چرا نميخوانی؟"

ادامه ...

به دنبال اكه مالان

... خیلی سبك شده ام. مثل آخر های ماه روزه كه چند كیلو وزن كم می كنم و نه تنها رنگ صورتم مثل كشمش سبز سایگی می شود كه تمام پوست تنم لشم می گردد. یا زمانی كه بعد از یك ساعت دراز كشیدن و عرق ریزی در حمام عمومی و بعد هم یك كیسه مالی جانانه، خودم را چنان سبك می بینم كه هنگام سوار شدن در سیت هايلكس ام اصلا سنگینی تنم را بالای زانوی راستم نمی فهمم.نفس عمیقی می كشم تا از هوایی كه ذره یی گرد و غبار ندارد، شش هایم را پر كنم. مثل آنكه پس از باران چند ساعته، تمام غبار شسته شده باشد. ولی دلیل قاطعی ندارم كه بگویم تازه باران كرده است. نه برگ های درختان جل و بل دارند و نه زمین گل و ادامه ...

حلقه نشو

باد شمال بر پوست مان می گذشت. بدن ما سخت و سفت می شد. جان ما به سبکی ابر بود، هوای دیگه به سر ما می زد. خواست های ما کم بود. طبیعت گوش شنوا داشت.من و شبنم، هر روز به چشمه دنبال آب می رفتیم. یک روز که از چشمه برگشتیم به خانه، مادرم گفت: «شبنمه به بچه بیگ علی بای حلقه نشو کدند». آه از نهادم برآمد «بچه بیگ علی بای کسی بود که شبنم از او متنفر بود» از آن پس شبنم به خانه ماند. هیچگاهٰ شامگاهان کنار دریا نرفتیم و آب بازی نکردیم.

ادامه ...

تبلور عشق در هنر

هنر در عالي ترين سطحش، زندگي است و همواره با نفس هاي انسان، نفس مي کشد. هنر زيباست و چون خود زيباست، زيبايي را بيان مي نمايد. در عين حال، هنر جزئي از فرهنگ مردم است. هنر، پاره اي از ناب ترين دستآورد هاي مردمي است که امروز ديگر نقش ها را با حقيقت ها َآميخته است. بديهي است که تولد هنر مستلزم سوژه اي است تا بتواند عينيت پيدا کند و خلق شود. چه در غير آن، تولد هنر اگر امکان پذير نيست، دشوار است، اما هنري که سوژهء آن يک اسطوره باشد، تجلي حقايق بزرگي است تا به همه اعلام کند که عشق در قالب هنر چه معنايي دارد. منظور از اسطوره، آن حقيقتي است که روزگاري پيش قرباني ادامه ...

ما همان صدا هاییم که از آباء مان برگرفته ایم

ادامه ...

قلب ها شگسته

با سرنوشت باید ساخت، هر چند ساختن با سرنوشت بهمعنی سرفرود آوردن به غیرست، اما در جامعه که زور و زر حاکم است، چاره جز سر فرودآوردن نیست، و یا پنا بردن به سرنوشت  تنهاترین دلیل منطقی  برای پذیرش تحقیر به شکل آبرومندانه است، و خودرا بعنوان من، من قربانی غیر وبرای بدست آوردن آرامش برای لحظه ای در زندگی؛تنهاترین راه در سخترین لحظه های که شعور به قضاوت می نیشند، همان است که ازواقعیت فرار کرد و به غیر تسلیم شد، خود را تسلا داد و برای نسل زور و صاحب زربهانه بخشیدن آفرید، و آن وقت تنها کمله سرنوشت  است که میتواند کمک کننده برای ادامه ...

آلو! اینجا جهان سوم هس بفرمایین!

آلو! اینجا جهان سوم هس بفرمایین!

... درینگ! درینگ!           

- هیلو! لطفا تشریف دارین!

- بلی! بفرمایین!

- ادامه ...

گفت و گو با محمدحسين محمدي، برنده جايزه منتقدين مطبوعات--يک‌شنبه - ۲۵ مرداد ۱۳۸۸